Ik ben in Zeeuws-Vlaanderen als boerenkleinzoon ‘geboren’ tussen de werkpaarden. Van mijn grootvader die me heeft leren ploegen, eggen en zaaien, heb ik geleerd wat respectvol met paarden omgaan werkelijk betekent. Zonder ooit meer les gehad te hebben dan ”houd je maar goed vast”, leerde ik rijden op de blote ruggen van de grote Belgen.Groot was dan ook mijn verbazing toen ik jaren later  ‘echt’ les wilde nemen op een manege. Het gebrek aan kennis over - en de onverschillige manier van omgaan met,  het wezen paard, deed me besluiten dat ik zo nooit les wilde hebben en dat er andere wegen moesten zijn.

De methoden van Klaus Hempfling, Bill Dorrance, het bestuderen van andere oude westernhelden en het op mijn voorwaarden westernles kunnen krijgen, deden me in de recreatieve westernhoek belanden. Mijn voorliefde ligt dan ook bij ritten door de polders of in het bos met een goed  opgevoed allround  paard.

Mijn fascinatie voor het werk van zeeleeuw en dolfijnentrainers liet me jaren  geleden zoeken naar een manier om deze diervriendelijke training ook bij paarden te kunnen toepassen.Het antwoord hierop heb ik gevonden in de persoon van Inge Teblick. Zij heeft me op het juiste spoor gezet.  Van mijn goede vriend Conrad van Pruijssen, heb ik geleerd het SubtielTrainen, ofwel  gestructureerd trainen te verweven in de trainingen, clinics en workshops die ik geef. Gewoon consequent zijn  zonder  ooit  te straffen,  je stem te  verheffen of  druk  op  te  bouwen. (Werkt  bij  dolfijnen  ook  niet  hè?)

Inmiddels zijn we een aantal jaar verder en heb ik mijn kennis van het Operant Conditioneren op alle beschikbare manieren uitgebreid. Omdat niemand ooit uitgeleerd hoort te zijn was mijn laatste wapenfeit het bijwonen van een 5 daagse Operant Conditioning training gegeven door de Amerikaanse ‘Godfather of clickertraining’ Bob Bailey begin 2008. Enkele andere beroemde namen uit de clickerwereld staan op mijn ‘nog to-do’ lijst.

Mijn manier van werken spreekt  veel mensen aan die weer tijd gevonden hebben zich met hun - vroegere - passie bezig te houden, pas later willen leren rijden, problemen ondervinden,  of het  hele  proces  van opleiding van hun eigen jonge paardje  in  eigen hand  willen houden omdat ze het niet willen laten klaarstomen in  een  africhtingfabriek.. Die net als ik vinden dat er een andere manier moet zijn om met deze schitterende dieren om te gaan dan op dominantie laten zien dat je de baas bent door het te onderdrukken, maar willen leren hoe je in samenwerking een geweldige band op kunt bouwen en daardoor veel meer zullen kunnen en durven dan ze ooit voor mogelijk hielden. Mijn basis is Koewacht op de Nederlands - Belgische grens tussen Hulst  en Zelzate. Trainingen gebeuren in overleg daar of waar dit het beste uitkomt  door  een groot  deel  van Nederland en  België.