| Carlos |
|
“Uiteindelijk” schrijf ik, omdat hij 45 jaar is geworden. Hij was zo mager dat je bij een jonger paard de dierenbescherming zou bellen. Maar er was geen vlees meer op die oude botten te kweken.Hij had een jas als van een bruine beer, stond dag en nacht buiten, zomer en winter.Alleen bij bloedhete dagen wou hij wel eens op stal als de dazen hem te erg aan het pesten waren. Hij was op internet een levende legende en elke cursist wilde wel even de 45 jarige tanden zien, zelfs veeartsen en paardentandartsen die bij mij de cursus Natuurlijk Bekappen kwamen volgen, hadden nooit eerder zulke oude tanden gezien. Hij at eigenlijk nog alles, zelfs grote stukken voederbiet vermaalde hij zonder probleem. Zijn menu bestond uit gras en een liksteen in de zomer en goed grof hooi met een emmertje bietenpulp in de winter.Hierop deed hij het goed. Het hooi zorgde dat hij warm bleef in de winter omdat goed gevulde darmen de kachel voor een paard zijn.De bietenpulp die iets meervoedingswaarde heeft dan hooi en heel veel vezels , zorgden voor het beetje extra voor de oude rakker,Dit dieet heeft hij de laatste 2 jaar van zijn leven gehad.Voor die tijd werd alles in het werk gesteld om hem met allerlei kunstmatig voer dikker te laten worden. Deze overload aan calorieën zorgde ervoor dat hij op zijn 43 ste enorm bevangen raakte aan allebei zijn voeten. Zelfs zo erg dat hij in plaats van holle zolen, bolle zolen kreeg. Logisch want zoveel koolhydraten kan indirect de lever niet aan.Na aanpassing van zijn dieet, zoveel mogelijk vrije beweging en zorgvuldig zeer regelmatig bekappen was het leed geleden na 5 maanden en nog een maand later liep hij weer over de moeilijkste ondergrond….. Tot op de dag voor zijn dood gingen we samen buiten een aantal km. wandelen. Hij werd dan ipv een suffig oud paard ineens 15 jaar jonger, hoofd ging omhoog, oortjes naar voren , met aandacht voor elke merrie die hij ergens ver weg in een wei zag staan. Een genot om te zien. Door het bos, over dijken op weggetjes met losse steentjes en over asfalt, het maakte hem niks uit en vond alles prachtig. Waarom schrijf ik dit verhaal?Omdat er nog zoveel paarden met hoefbevangenheid ten onrechte en volkomen onnodig worden afgemaakt. De kliniek zegt “Tja, een hoefbeen rotatie van zo, of zoveel procent…… helaas, ik denk dat het beter is dat we hem humaan in laten slapen.Mensen doe het niet! Hoefbeen rotatie is ONBELANGRIJK. Elk hoefbevangen paard wat niet al een eeuwigheid bevangen is, is beter te krijgen en ook zo dat het erna beter zal lopen dan het de laatste jaren heeft gedaan. Neem als voorbeeld het verhaal van oude Carlos. Een zo grote rotatie en verzakking van het hoefbeen dat zijn zolen door de druk bol stonden. Laat er geen therapeutisch beslag onder slaan, want dat is uitstel van executie. De bloedsomloop wordt zo nog meer beperkt Maak gebruik van natuurlijke, wetenschappelijk bewezen oplossingen. In hooguit een jaar, (dit was bij een zoolperforatie , het hoefbeen dwars door de zool) loopt uw paard weer vlot, zonder pijn en met gezonde voeten.Zonder dure middeltjes, zonder duur beslag. Ik garandeer je dat wanneer een paard niets anders mankeert dan bevangenheid, dat dit met niet anders dan verantwoord bekappen en een andere levensstijl kanHeeft u een bevangen paard? Mail me of bel me. Hoe sneller hoe beter. Ik heb er inmiddels zoveel met goed gevolg behandeld….. Het is het werk wat ik doe. Ik adviseer en begeleid natuurlijk bekappers en heb me in hoefkatrol en bevangen hoeven gespecialiseerd. Heel veel paarden zijn ‘chronisch bevangen’. Een poosje goed en dan plots weer stokkreupel met heel veel pijn.In dat geval komt er een keer een röntgenfoto en een bloedonderzoek bij kijken omdat ik de staat van het hoefbeen wil zien en of het geen suikerziekte is. Maar verder zijn de bijkomende kosten minimaal. Aanpassing van het menu, veel beweging en zeer regelmatig bekappen (in het begin elke week) en ik weet zeker dat het goed komt. |







Meer informatie
Meer informatie
Carlos was onze Welsh die uiteindelijk door een tragisch ongeluk aan zijn eind is gekomen. Hij is over een draad willen stappen waar stroom op stond en is verward geraakt, niet meer op kunnen staan en helaas pas de volgende morgen gevonden. Hij was in coma en had een brede wond op zijn achterbeen.